திருப்பாவை

maarkalith thinkal mathineraintha nannaalaal neeraadap poathuveer poathuminoo naerilaiyer cheermalkum aayppaadich chelvach chirumeerkaal koorvael koduntholilan nanthakoapan kumaran aeraarntha kanne yachoathai ilamchinkam kaarmaenech chenkan kathir mathiyam poalmukaththaan naaraayananae namakkae parai tharuvaan paaror pukalap padinthaeloar empaavaay.            1 vaiyaththu vaalveerkaal! naamum nampaavaikkuch cheyyum kirichaikal kaeleero paarkadalul paiyath thuyinra paramanadi paadi neyyunnoom paalunnoom naadkaalae neeraadi maiyiddu eluthom malariddu … Continue reading "thiruppaavai"
thiruppaavai

மார்கழித் திங்கள் மதிநிறைந்த நன்னாளால்



நீராடப் போதுவீர் போதுமினோ நேரிழையீர்



சீர்மல்கும் ஆய்ப்பாடிச் செல்வச் சிறுமீர்காள்



கூர்வேல் கொடுந்தொழிலன் நந்தகோபன் குமரன்



ஏரார்ந்த கண்ணி யசோதை இளம்சிங்கம்



கார்மேனிச் செங்கண் கதிர் மதியம் போல்முகத்தான்



நாராயணனே நமக்கே பறை தருவான்



பாரோர் புகழப் படிந்தேலோர் எம்பாவாய்.            1







வையத்து வாழ்வீர்காள்! நாமும் நம்பாவைக்குச்



செய்யும் கிரிசைகள் கேளீரோ பாற்கடலுள்



பையத் துயின்ற பரமனடி பாடி



நெய்யுண்ணோம் பாலுண்ணோம் நாட்காலே நீராடி



மையிட்டு எழுதோம் மலரிட்டு நாம்முடியோம்



செய்யாதன செய்யோம் தீக்குறளைச் சென்றோதோம்



ஐயமும் பிச்சையும் ஆந்தனையும் கைகாட்டி



உய்யுமா றெண்ணி உகந்தேலோர் எம்பாவாய்.                 2







ஓங்கி உலகளந்த உத்தமன் பேர்பாடி



நாங்கள் நம் பாவைக்குச் சாற்றி நீராடினால்



தீங்கின்றி நாடெல்லாம் திங்கள் மும்மாரி பெய்து



ஓங்கு பெறும்செந் நெல்ஊடு கயலுகளப்



பூங்குவளைப் போதில் பொறி வண்டு கண் படுப்பத்



தேங்காதே புக்கிருந்து சீர்த்த முலைபற்றி



வாங்க  குடம் நிறைக்கும் வள்ளல் பெரும் பசுக்கள்



நீங்காத செல்வம் நிறைந்தேலோர் எம்பாவாய்.                   3







ஆழிமழைக் கண்ணா ஒன்று நீகை கரவேல்



ஆழியுள் புக்கு முகந்துகொடு ஆர்த்தேறி



ஊழி முதல்வன் உருவம் போல்மெய் கறுத்துப்



பாழியந் தோளுடைப் பற்பனாபன் கையில்



ஆழிபோல் மின்னி வலம்புரிபோல் நின்றதிர்ந்து



தாழாதே சார்ங்க முதைத்த சரமழைபோல்



வாழ உலகினில் பெய்திடாய்  நாங்களும்



மார்கழி நீராட மகிழ்ந்தேலோர் எம்பாவாய்.              4







மாயனை மன்னு வடமதுரை மைந்தனைத்



தூய பெருநீர் யமுனைத் துறைவனை



ஆயர் குலத்தினில் தோன்றும் அணிவிளக்கைத்



தாயைக் குடல் விளக்கம் செய்த தாமோதரனைத்



தூயோமாய் வந்துநாம் தூமலர் தூவித் தொழுது



வாயினால் பாடி மனத்தினால் சிந்திக்கப்



போய பிழையும் புகுதருவான் நின்றனவும்



தீயினில் தூசாகும் செப்பேலோர் எம்பாவாய்.               5







புள்ளும் சிலம்பின காண் புள்ளரையன் கோயில்



வெள்ளை விளிசங்கின் பேரரவம் கேட்டிலையோ



பிள்ளாய் எழுந்திராய் பேய்முலை நஞ்சுண்டு



கள்ளச் சகடம் கலக்கழியக் காலோச்சி



வெள்ளத்தரவில் துயிலமர்ந்த வித்தினை



உள்ளத்துக் கொண்டு முனிவர்களும் யோகிகளும்



மெள்ள எழுந்து அரி என்ற பேரரவம்



உள்ளம் புகுந்து குளிர்ந்தேலோர் எம்பாவாய்.             6







கீசுகீசு என்று எங்கும் ஆனைச்சாத்தான் கலந்து



பேசின பேச்சரவம் கேட்டிலையோ? பேய்ப்பெண்ணே



காசும் பிறப்பும் கலகலப்பக் கை பேர்த்து



வாசநறும் குழல் ஆய்ச்சியர் மத்தினால்



ஓசை படுத்த தயிரரவம் கேட்டிலையோ?



நாயகப் பெண்பிள்ளாய்! நாராயணன் மூர்த்தி



கேசவனைப் பாடவும் நீகேட்டே கிடத்தியோ?



தேச முடையாய்! திறவேலோர் எம்பாவாய்.               7







கீழ்வானம் வெள்ளென்று எருமை சிறுவீடு



மேய்வான் பரந்தனகாண் மிக்குள்ள பிள்ளைகளும்



வான் போகின்றாரைப் போகாமல்காத்து உன்னைக்



கூவுவான் வந்து நின்றோம்* கோதுகலம் உடைய 



பாவாய்! எழுந்திராய் பாடிப் பறை கொண்டு



மாவாய் பிளந்தானை மல்லரை மாட்டிய



தேவாதி தேவனைச் சென்று நாம் சேவித்தால்



ஆவாவென்று ஆராய்ந்து அருளேலோர் எம்பாயாய்.            8







தூமணி மாடத்து சுற்றும் விளக்கெரியத்



தூபம் கமழத் துயிலணைமேல் கண்வளரும்



மாமான் மகளே! மணிக் கதவம் தாழ்திறவாய்



மாமீர்! அவளை எழுப்பீரோ?  உன்மகள்தான்



ஊமையோ? அன்றி செவிடோ? அனந்தலோ?



ஏமப் பெருந்துயில் மந்திரப் பட்டாளோ?



மாமாயன் மாதவன் வைகுந்தன் என்றென்று



நாமம் பலவும் நவின்றேலோர் எம்பாவாய்.                 9







நோற்றுச் சுவர்க்கம் புகுகின்ற அம்மனாய்!



மாற்றமும் தாராரோ? வாசல் திறவாதார்



நாற்றத் துழாய்முடி நாராயணன்  நம்மால்



போற்றப் பறைதரும் புண்ணியனால் பண்டுஒருநாள்



கூற்றத்தின் வாய்வீழ்ந்த கும்ப கரணனும்



தோற்றும் உனக்கே பெருந்துயில்தான் தந்தானோ?



ஆற்ற அனந்தல் உடையாய்! அருங்கலமே!



தேற்றமாய் வந்து திறவேலோர் எம்பாவாய்.                 10







கற்றுக் கறவைக் கணங்கள் பலகறந்து



செற்றார் திறலழியச் சென்று செருச்செய்யும்



குற்றம் ஒன்றில்லாத கோவலர்த்தம் பொற்கொடியே!



புற்றுஅரவு அல்குல் புனமயிலே! போதராய்



சுற்றத்து தோழிமார் எல்லாரும் வந்து நின்



முற்றம் புகுந்து முகில் வண்ணன் பேர்பாட 



சிற்றாதே பேசாதே செல்வ பெண்டாட்டி!நீ



எற்றுக்கு உறங்கும் பொருளேலோர் எம்பாவாய்.          11







கனைத்து இளம் கற்றெருமை கன்றுக்கு இரங்கி



நினைத்து முலை வழியே நின்று பால்சோர



நனைத்து இல்லம் சேறாக்கும் நற்செல்வன் தங்காய்



பனித்தலை வீழநின் வாசற்கடை பற்றிச்



சினத்தினால் தென்இலங்கைக் கோமானைச் செற்ற



மனத்துக்கு இனியானைப் பாடவும்நீ வாய் திறவாய்



இனித்தான் எழுந்திராய் ஈதென்ன பேர்உறக்கம்!



அனைத்து இல்லத்தாரும் அறிந்தேலோர் எம்பாவாய்.             12







புள்ளின் வாய் கீண்டானைப் பொல்லா அரக்கனைக்



கிள்ளிக் களைந்தானைக் கீர்த்திமை பாடிப்போய்ப்



பிள்ளைகள் எல்லாரும்  பாவைக் களம்புக்கார்



வெள்ளி எழுந்து வியாழம் உறங்கிற்று



புள்ளும் சிலம்பின காண் போதரிக் கண்ணினாய்!



குள்ளக் குளிரக் குடைந்து நீராடாதே



பள்ளிக் கிடத்தியோ? பாவாய்!நீ நன் நாளால்



கள்ளம் தவிர்ந்து கலந்தேலோர் எம்பாவாய்.                   13







உங்கள் புழக்கடைத் தோட்டத்து வாவியுள்



செங்கழுனீர் வாய் நெகிழ்ந்து ஆம்பல்வாய் கூம்பினகாண்



செங்கற் பொடிக் கூரை வெண்பல் தவத்தவர்



தங்கள் திருக்கோயில் சங்கிடுவான் போதந்தார்



எங்களை முன்னம் எழுப்புவான் வாய்பேசும்



நங்காய்! எழுந்திராய் நாணாதாய்! நாவுடையாய்!



சங்கோடு சக்கரம் ஏந்தும் தடக்கையன்



பங்கயக் கண்ணானைப் பாடேலோர் எம்பாவாய்.               14







எல்லே! இளம்கிளியே இன்னம் உறங்குதியோ?



சில்என்று அழையேன்மின் நங்கைமீர்! போதர்கின்றேன்



வல்லைஉன் கட்டுரைகள் பண்டேஉன் வாய்அறிதும்



வல்லீர்கள் நீங்களே நானே தான்ஆயிடுக





ஒல்லைநீ போதாய் உனக்கென்ன வேறுடையை



எல்லாரும் போந்தாரோ? போந்தார் போந்து எண்ணிக்கொள்


Popular Post

Tips